با توجه به حساسیت های امنیتی هر شهر و هر کشور دسترسی هر ارگان به دوربین های امنیتی متفاوت میباشد.
اما به صورت عمده دسترسی به دوربین های شهری به خصوص در اطراف ارگان های مهم کشور برای افراد عادی ممنوع بوده و برای دیدن فیلم های این دوربین ها نیاز به مجوز دولتی وجود دارد.
در ایران نیز برای دسترسی به محتوای این دوربین ها نیاز به دستور قضایی هست و در مواردی برای پخش در تلویزیون از قبل باید مجوز مورد نظر دریافت گردد.
برای ارائه این مدارک به دادگاه نیز ، ابتدا قاضی به ارگان مورد نظر صاحب دوربین (شهرداری و …) نامه زده و سپس ارگان صاحب دوربین فیلم را به صورت مهر و موم شده به دادگاه ارسال مینماید.
برای دسترسی به دوربین های شهری نیاز به هک سیستم های سازمان مورد نظر است که در کلیه کشور ها جرم بوده و بنا به دسترسی باز شده حکم های سنگین برای شخص متخلف صادر میگردد.